De Ophovener Molen

Het Sittardse stadspark is een nationaal monument en een heerlijk gebied om te genieten van de natuur. U treft in onze omgeving de meest bijzondere bomen, struiken, planten en architecturen aan, die meer dan honderden jaren oud kunnen zijn. Zo ook de Ophovener Molen.

De Ophovener Molen bestaat uit een brasserie en een restaurant. In de brasserie kunt u genieten van een heerlijke hap. Tevens is er ook de mogelijkheid te genieten van een lekker stuk vlaai en een heerlijke kop koffie. Onze brasserie is toegankelijk voor iedereen.

Wanneer u besluit om uitgebreider te eten bent u van harte welkom in ons tuinrestaurant. Hier kunt u genieten van de culinaire keukenkunsten in de mooiste omgeving van Sittard. Met mooi weer heeft u de keuze om binnen of buiten te genieten van het diner. Tijdens de mooie lange zomeravonden hoort u op de achtergrond de geluiden van het water en de vogels. Zowel de brasserie als het tuinrestaurant beschikken over een aparte ingang. Tevens is er de mogelijkheid 'de meelzolder' te reserveren. Dit is een aparte ruimte die, door middel van een trap vanuit de brasserie, te bereiken is. Deze is geschikt voor vergaderingen, private dining en kleine bijeenkomsten.

In dit monumentale pand is het mogelijk om uw huwelijksfeest, babyborrel, doopfeest, receptie, bedrijfsfeest of koffietafel te organiseren. Wij kunnen naast onze standaard menu's en buffetten, op basis van uw wensen en verwachtingen, maatwerk leveren.

De bereikbaarheid is optimaal, want ons restaurant ligt aan de rand van het centrum. De Ophovener Molen beschikt over een prive parkeerplaats.

Geschiedenis

De geschiedenis van de molen gaat tot in 1348, toen de molen behoorde tot het leengoed van de heren van Valkenburg, die tevens de heren van Sittard waren. Later behoorde de molen tot de hertogen van Gulik. Deze heren oefenden het molenbanrecht uit in Sittard. De eerste vermelding is een akte van 10 juni 1406. In die tijd was de molen een graanmolen, die onderdeel was van de ertegenover gelegen Ophovenerhof. Later werd de molen gebruikt als oliemolen.

In de zestiende eeuw zijn de Ophovenerhof en de molen in beheer van de familie Dobbelstein. Vanaf 1627 werd de molen telkens verpacht. In 1798 werden de hertogelijke goederen door de Fransen in beslag genomen en in 1805 openbaar verkocht. Eigenaar werd Jan Baptist Strijbos uit Sittard, die de molen na de opheffing van het middeleeuws banrecht, liet ombouwen van oliemolen naar korenmolen. Tegen deze ombouw kwam de eigenaar van de banmolen aan de Molenbeek in Sittard, Jan Willem Engelen, in het geweer, aangezien hij claimde dat alleen deze molen van oudsher het recht had om graan te malen. In 1811 wees het gerecht de aanspraken van Engelen af, aangezien volgens de gewijzigde Franse wetgeving elke burger het recht had om graanmolen te bedrijven, mits hij een vergunning had om van een bestaande waterloop gebruik te maken.

Latere eigenaren werden de Sittardse dokter Kribs en na hem Jan Hubert Nijssen, die toen ook al eigenaar was van de Sittardse banmolen. Door zijn huwelijk met een dochter van Hubert Nijssen, werd Jacob Gustaaf Laudy de volgende eigenaar.

In de 1860-er jaren werden een aantal verbeteringen aangebracht en kreeg de molen een middenslagrad waarvan de middellijn 5.16 m. en de breedte 0.82 m. bedroeg. In 1893 werd het waterrad en de waterwerken aan de molen vernieuwd. Er werd, voor het bereiken van een groter vermogen, een nieuw houten waterrad aangebracht met een middellijn van 5.32 m. en de breedte op 1.25 m. In 1908 werd het waterrad vervangen door een ijzeren middenslagrad met een middellijn van 5.90 m. en een breedte van 1.20 m. en het houten gangwerk met de maalstoel door een gietijzeren constructie. In 1912 volgde een herbouw van het huis en de schuur met houtzagerij.

Restauraties

Na de Tweede wereldoorlog werd er niet veel meer met de molen gemalen. In 1949 werd hij nog wel gerestaureerd, maar als gevolg van stilstand en verwaarlozing, ging de staat weer snel achteruit. De laatste eigenaar die het beroep van molenaar op de Ophovenermolen uitoefende was August Laudy. In 1955 werd de molen stilgelegd. Einde 1973 besloot de stichting Jacob Kritzraedt tot aankoop van de Ophovenermolen, waarna een uitgebreide restauratie volgde, die in 1976 werd voltooid. Zo is er van de molens in het oude Sittard er tenminste een bewaard gebleven. Na een geslaagde tweede restauratie in 1998 is ook het molengedeelte weer helemaal bedrijfsklaar gemaakt en kan de molen weer als vanouds draaien, aangedreven door de kracht van de Geleenbeek.

In 2003 is de molen als waterkrachtcentrale gaan functioneren voor opwekking van natuurstroom en levert deze continu vermogen van 19 kW aan het elektriciteitsnet.